پس از يوآش پسرش « امصيا » پادشاهى يافت و در اول كار مانند پدر شايسته بود ، سپس بيداد كرد و ستم نمود . پادشاهى او بيست و هفت سال بود [ 1 ] . سپس « عزيا » پسر امصيا پادشاه شد و اشعياى پيغمبر در زمان او بود . اين پادشاه خدا را نيكو پرستش كرد و فرمانش را به كار برد جز اينكه آتشدانى گرفت و به هيكل درآمد ، با اينكه اين كار جز براى كاهنان روا نبود . خدا عقوبتش كرد و برص بر او ظاهر گشت ، و اشعياى پيغمبر را نيز كه او را بازنداشته بود عقوبت فرمود و پيغمبرى او را گرفت تا آنكه عزيا مرد و پادشاهى او پنجاه و دو سال بود [ 2 ] . « يوتام » بعد از گرفتارى پدرش به مرض برص ، پادشاه شد و شانزده سال سلطنت كرد [ 3 ] . بعد از او پسرش « آحاز » پادشاهى يافت و از دين برگشت و بتپرستى كرد ، پس خدا پادشاه بابل بلعقس [ 4 ] را بر او چيره ساخت كه او را اسير و برده ساخت و جزيه بر او نهاد . آنگاه سبسطيه [ 5 ] شهر ده سبط را در فلسطين ويران ساخت و مردم آن را اسير كرد و به بابل برد ، سپس كسانى را فرستاد كه شهر اسرائيل را دوباره ساختند و آنهايند كه در فلسطين و اردن سامره [ 6 ] خوانده مىشوند . چون فرستادگان

--> [ 1 ] دوم پادشاهان ب 14 ى 1 - 21 ، دوم تواريخ ب 25 ى 1 - 28 امصيا در لاكيش كشته شد . [ 2 ] دوم پادشاهان ب 15 ى 1 - 7 ، دوم تواريخ ب 26 ى 1 - 23 عزيا در شانزده سالگى از سال 786 تا 734 قبل از ميلاد پنجاه و دو سال سلطنت كرد . ( قاموس كتاب مقدس ) [ 3 ] دوم پادشاهان ب 15 ى 32 - 38 ، دوم تواريخ ب 27 ى 1 - 9 . [ 4 ] مراد تگلات فالازار سوم ( 727 - 745 پ ) پادشاه آشور است كه در تورات تغلت فلاس نوشته شده ( دوم پادشاهان ب 16 ى 10 ) او در سال 729 قبل از ميلاد خود را پادشاه بابل خواند و آحاز ماليات خود را مرتب به او مىپرداخت ليكن ساكن كردن مردمان بابل و غيره در شهرهاى سامره در زمان سارگن دوم ( 705 - 722 ) و بدست او انجام گرفت ( ملل قديم آسياى غربى ص 251 - 252 - 255 ) . [ 5 ] سبسطيه شهرى است از نواحى فلسطين . ( مراصد ) . [ 6 ] سامره شهر مشهور و معروفى است در فلسطين و سامره همان سبسطيه مىباشد كه بمسافت سى ميل بشمال اورشليم و شش ميل بشمال غربى شكيم مانده واقع است . ( قاموس كتاب مقدس ) سامره را سامارى ، و سبسطيه را سباستيه هم مىنويسند .